Dit is mijn prachtige kleinzoon Joey van anderhalf. Vandaag mocht hij
voor het eerst kennismaken met het fenomeen, sleeën. Mijn dochter had
een slee op marktplaats gekocht en had al helemaal voorpret. Helaas
liep het een beetje anders dan ze gehoopt had omdat haar man met
een flinke griep al bibberend zijn verblijfplaats op de bank had
gevonden. Ze stuurde mij een sms-je of ik zin had om met haar
en Joey te gaan sleeën. Natuurlijk vond ik dat leuk. Ik vind
alles leuk als het om mijn kind en kleinzoon gaat. Vijf minuten later
-ze woont bij mij om de hoek- stond ik bij haar huis. Al mopperend
trof ik haar aan. 'Wie maakt dat nou zo, die riem gaat helemaal
niet door dat lusje'. Na een beetje getrek zat hij vast. Dat gaat
wat worden dacht ik want vorige week zetten wij hem op een
elektrische hobbelwip en toen zette hij het op een brullen.
Dit had ik nu ook verwacht maar hij gaf geen kik. Zelfs niet
toen mijn dochter hem door de bocht trok en hij ondersteboven
in de sneeuw belandde. Met zijn veel te grote handschoenen
-die mijn dochter voor nog eens 14,00 euro had gekocht omdat
geen enkele winkel meer normale handschoenen verkocht- heeft
hij de weg bevoeld tot we weer bij de voordeur aankwamen. Hij
vond het leuk. Met zijn rode neus en wangen namen we afscheid.
Tenminste, mijn dochter en ik want Joey keek alleen nog naar de
voordeur omdat hij het lekkere warme huis in wilde. Misschien
morgen weer?
