Eerst wil ik de nieuwe volgers van mijn blog van harte welkom heten. Ik vind het altijd leuk als jullie een berichtje achter laten.
Vanaf het moment dat ik de houten kist van mijn ouders heb gekregen waarin ik mijn waxinelichtjes bewaar, ben ik op zoek gegaan naar een houten kist voor mijn naaispullen. Zoals je op de foto kan zien zit hij behoorlijk vol. Een grote mand met deksel zou ook nog kunnen. Die kan je altijd wit spuiten als hij de juiste kleur niet heeft. Maar niks, nada, noppes! Manden zat hoor, maar zonder deksel! Tot ik vorige week bij het Leger des Heil kwam.
Daar stond hij, bovenop een tafel tussen de rest van de rommel.
Een oude leren naaipoef!
Ik herkende het ding meteen van vroeger. Een echte lelijkerd! Maar in
lelijke dingen zie ik mogelijkheden en krijg ik meteen ideeën.
Dus aan de slag met tacker, en stof. Een gordijn die ik inmiddels
al voor allerlei dingen had gebruikt. Ik had gelukkig nog een
stukje over, genoeg om hem te bekleden.
Bij Action heb ik een kussen gekocht met een leuke print. Leden van
mijn blog herkennen hem misschien. Ik heb deze namelijk ook onder
mijn oude naaimachine leggen. Het deksel heb ik hiermee bekleed.
Om de naad te verdoezelen waar je de nietjes kan zien heb ik er vier kanten linten
over heen geniet (nietje zit aan de binnenkant). En aan de binnenkant van het
deksel heb ik een cirkel van stof geniet. Een klein stukje heb ik open gelaten.
De vulling van het kussen heb ik gebruikt om deze cirkel te vullen. Daarna het
openstaande deel vast geniet en er een sier randje omheen geniet, wat niet
opvalt omdat het grijs is. Voila, een groot speldenkussen aan de
binnenkant.
Over het deksel heb ik nog twee linten gedaan zodat het aansluit
op de onderkant. In het midden heb ik een oude hanger van
een oorbel genaaid. En klaar is mijn naaipoef.
